PRESS ΤΙΤΛΟΙ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
PRESS ΤΙΤΛΟΙ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Τραγωδία στον Άλιμο: Ραγίζουν καρδιές τα μηνύματα για τον 14χρονο Αλέξανδρο

Την τελευταία του πνοή άφησε στην εντατική του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» ο 14χρονος Αλέξανδρος, ο οποίος παρασύρθηκε από ΙΧ αυτοκίνητο στη Λεωφορό Ποσειδώνος, στο ύψος του Καλαμακίου.

Ο ανήλικος μαθητής επέστρεφε στο σπίτι του από προπόνηση στο Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλίμου ωστόσο τη στιγμή που επιχειρούσε να διασχίσει κάθετα τον δρόμο και να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο από τη διάβαση πεζών, παρασύρθηκε από ένα λευκό αυτοκίνητο μάρκας Hyundai.

Ο άτυχος Αλέξανδρος διακομίσθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ότι φέρει κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα ο 14χρονος μαθητής αφήνει την τελευταία του πνοή έτσι άδικα και ξαφνικά βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια του.

Συγγενείς και φίλοι καλούνται να διαχειριστούν το αναπάντεχο αυτό γεγονός και να συνειδητοποίησουν την απώλεια του νεαρού αγοριού. Την ίδια ώρα αμέτρητα είναι τα αποχαιρετιστήρια μηνύματα στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Αθλητικός Σύλλογος Φωκέας αποχαιρέτησε τον 14χρονο δημοσιεύοντας κάποιες φωτογραφίες του, στη σελίδα του συλλόγου στο Facebook, τις οποία συνόδευσε με το παρακάτω μήνυμα.

«Ο πρόεδρος, το Δ.Σ., οι προπονητές, οι αθλητές & τα μέλη του Συλλόγου μας, εκφράζουν με βαθειά θλίψη, τα συλλυπητήρια τους για την ξαφνική απώλεια από τροχαίο δυστύχημα, του 14χρονου αθλητή μας Αλέξη, στην οικογένεια και στους οικείους του. Ας τους δώσει ο Θεός τη Δύναμη και το κουράγιο να αντέξουν τον πρόωρο και άδικο χαμό σου. Σε τέτοιες στιγμές δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς. Η σκέψη μας πάντα κοντά σου, Καλό Παράδεισο Αλέξη».

Την ίδια ώρα ραγίζει καρδιές το μήνυμα του προπονητή του, Παναγιώτη Μαυροειδή στην προσωπική του σελίδα στο Facebook κάνοντας λόγο για ένα ντροπαλό, συναστελμένο και ευγενικό παιδί που πάντα ήταν με το χαμόγελο στα χείλη.

«Με βαθιά θλίψη και ανείπωτο πόνο για τον πρόωρο και άδικο χαμό του μαθητή μου Αλέξη, από το τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε στην παραλιακή την Παρασκευή το βράδυ, έχω ως υποχρέωση να πω δυο λόγια για το 14χρονο αυτό παιδί.

Πριν από 8 χρόνια ήρθε κοντά μου, για να του διδάξω το άθλημα του Ταεκβοντό ένα ντροπαλό, συνεσταλμένο και ευγενικό παιδί ο Αλέξης. Η ευγένεια και ο σεβασμός που μου έδειξε από την αρχή, μου έκαναν εντύπωση. Στην αρχή ήταν φοβισμένος αλλά παράλληλα ενθουσιασμένος με το καινούργιο για εκείνον αντικείμενο. Στην πρώτη του ζώνη θυμάμαι είχε τόσο άγχος που τον πείραζα και τον είχα ρωτήσει γιατί είχε ξεκινήσει το Ταεκβοντό, η απάντησή του ήταν για πειθαρχία και αυτοάμυνα.

Μεγαλώνοντας με ρώτησε «δάσκαλε μπορώ και εγώ να αγωνιστώ μαζί σας». Η απάντηση μου ήταν «νιώθεις έτοιμος Αλέξη;». Στάθηκε λίγο «Ναι θέλω να σας κάνω υπερήφανο και το Σύλλογο μου επίσης». Έτσι ξεκίνησε δειλά τα πρώτα του αγωνιστικά βήματα στο 3ο Kim e Liu. Προσπαθούσε και επέμενε με σθένος, δεν τον άκουσα ποτέ να διαμαρτύρεται για την σκληρή προπόνηση, τους τυχόν τραυματισμούς, τους αγώνες ή για τους συναθλητές του. Δεν ήθελε να στεναχωρήσει ή να προσβάλει κάποιον. Πάντα γελούσε με κρυφό και πλατύ χαμόγελο, για να μην πληγώσει κάποιον με την έκφρασή του. Δεν έχανε την προπόνησή του παρόλο που έρχονταν με το λεωφορείο, μαζί με την μητέρα του, από το κάτω Καλαμάκι. Η μητέρα του ακούραστος «φύλακας» δίπλα του, τον συνόδευε και περίμενε με το κρύο ή τη ζέστη για να τελειώσει, βλέποντας να είναι ευτυχισμένος, έπαιρνε και εκείνη δύναμη. Θυμάμαι την ημέρα που έδωσε εξετάσεις για μαύρη ζώνη, με τον φίλο του τον Νίκο, τον Παύλο και τα υπόλοιπα παιδιά, πόσο υπερήφανος και χαρούμενος ήταν, όταν απάντησε σωστά σε όλες τις ερωτήσεις στην θεωρεία και βλέποντας ότι έχει προετοιμαστεί καλύτερα από τους υπόλοιπους, χάρηκε ακόμα περισσότερο. Μπορώ να γράφω ατελείωτα για τον Αλέξη, με τις ώρες που είχαμε περάσει μαζί. Δυστυχώς χθες και πολύ νωρίς για την ηλικία του πέρασε στην γειτονιά των Αγγέλων. Δεν υπάρχουν λόγια που μπορείς να εκφράσεις στους γονείς και στον αδελφό του για να τους παρηγορήσεις. Το μόνο που υπάρχει και δεν θα σβήσει ποτέ είναι οι ευτυχισμένες στιγμές που ζήσαμε μαζί του και δεν θα τις ξεχάσουμε ποτέ. Καλό Παράδεισο και καλή αντάμωση Αγαπητέ μου Αλέξη».


Εδώ σχολιάζεις εσύ